Kantonese rijstschotel

Kantonese rijstschotel (klik). Dit is een heerlijke rijstschotel. Ik vind de Kantonese keuken erg lekker. Het is alleen erg jammer dat er geen kookboeken zijn van de Kantonese keuken. Waarschijnlijk wel in Amerika. Ik moet maar eens kijken bij de grote boekenhandel online daar. Wie weet is er eentje of meer te koop.
Ik heb dit zonder de garnalen gemaakt, de supermarkt had ze niet meer in voorraad. Ook zonder de garnalen smaakt dit recept heerlijk. De dag daarna smaakt het zelf nog beter dan op de dag dat je het gemaakt hebt. Het is geen scherp recept, want er zit geen sambal of iets van rode/groene peper in.

Schorseneren met bechamelsaus

Schorseneren met bechamelsaus (klik). Schorseneren is een groentesoort wat wij eigenlijk nog nooit hadden gegeten. Omdat wij nieuwsgierig waren hoe dat smaakte hadden we dat verleden weekend een keertje gekocht. We hadden het elke keer uitgesteld, omdat het gewoon niet goed uit kwam om deze groente te maken. Het schoonmaken is namelijk niet in 5 minuten gedaan. Ten eerste wordt het aangeraden om plastic of keukenhandschoenen te dragen bij het schoonmaken, want deze groenten scheidt een plakkerig spul af en dat is niet prettig. Ten tweede werd aangeraden om het in water schoon te schillen met een dunschiller. Als de schorseneren geschild zijn, dan moet je het in een pan water met citroensap bewaren. Dit voorkomt dat ze bruin worden. Schorseneren zitten ook nog onder een laag klei, dus als je het in het water schoon maakt en schilt dan wordt het dus een vieze bende. Heel wat werk dus en als je het te druk hebt, dan komt dat niet goed uit. Gelukkig konden we gisteren wel tijd vrij maken. Weliswaar met flink wat gemopperd van mijn man. Hij was namelijk degene die ze schoon ging maken. Geloof me, het werd echt een vieze bende in de gootsteen en op het aanrecht. Afijn, de schorseneren waren schoon en toen konden we beginnen met het recept. Het koken van de schorseneren was iets van 50 minuten. Best lang, maar omdat je ondertussen ook de aardappelen kookt, het vlees bakt en de bechamelsaus maakt is alles bijna tegelijk klaar. De smaak van de schorseneren is lekker, maar niet overdreven lekker. Althans, het is voor ons niet de moeite waard om ze nog een keertje te maken. Het is veel te veel werk. Samen met de bechamelsaus (klik) en gekookte aardappelen of gebakken aardappelschijfjes en een stukje vlees heb je een heerlijke maaltijd op tafel staan.

Bechamelsaus

Bechamelsaus (klik). Door drukte met werk en andere dingen kom ik de laatste tijd niet toe om nieuwe recepten te maken. Vanwege die drukte eten we tegenwoordig gewoon de Hollandse keuken: gekookte aardappelen, gekookte groenten en zoals wij dat noemen: een derde deel (vegetarisch stukje vlees voor mijn man en een stukje vlees voor mezelf). Dit is vaak binnen het half uur klaar. Gisteren had ik wel even de gelegenheid om paar nieuwe recepten uit te proberen. Dit is de eerste: bechamelsaus is een basissausje. Met zout en peper maakt je deze saus af. Ik heb het met kokosmelk gemaakt, maar dit is ook goed te maken met sojamelk en als je lactose verdraagt, gewoon met melk. Een simpele saus die in 10 minuten tijd is gemaakt.

Herfst macaronisaus

Herfst macaronisaus (klik). Ik heb het recept herfst macaronisaus genoemd omdat de paddenstoelen (of champignons) de hoofdrol speelt in dit recept. Er zit dan ook veel paddenstoelen (of champignons) in dit recept. Het is een vegetarisch en veganistisch recept. Uiteraard kan je er zelf wel vlees bij doen. Verder is het recept ook nog lactose-, noten-, en eivrij. Voor de rest eigenlijk maar weinig te vertellen over dit recept. Het smaakt goed.

Gehaktbrood

Gehaktbrood (klik). Er zijn maar weinig soorten vleeswaren die ik mag eten. De meeste bevatten iets van tarwe en dat mag niet. Andere hebben weer iets van lactose en dat mag ook niet. Omdat ik ook nog een gevoelige coeliaak ben, neem ik ook geen vleeswaren met dextrose of glucosestroop (of het is bekend dat de dextrose en/of glucosestroop van maïs is gemaakt, dan zou het wel mogen). En om het mezelf nog moeilijker te maken, ik eet ook geen varkenvlees. Ik kijk dan ook altijd naar runder-, kip en kalkoenvleeswaren. Bij de reform is er gebraden rundervleeswaren te koop. Erg lekker, maar die reform is niet bij mij in de buurt dus als het op is, is het op. Nu kan je wel een voorraadje kopen en in de vriezer stoppen, maar waarom niet gewoon zelf maken. Je weet dan ook precies wat er in zit. Helemaal als je ook nog zelf vlees tot gehakt draait. Dat doe ik dan niet. Ik koop gewoon rundergehakt en met de overige ingrediënten heb ik nu eens zelf vleeswaren gemaakt. Het was wel spannend of het zou lukken. Is het niet te droog of te vet en lukt het om dunne plakken te snijden. En nog het alle belangrijkste: is het ook lekker? Nou, de antwoorden zijn: ja, ietsje, nee, ja en ja. Het is geslaagd! Het werk zelf vind ik eigenlijk wel meevallen, tenslotte doet de keukenmachine alles. Het aanbraden valt ook mee en het bakken in de oven gaat ook vanzelf. Dit ga ik vaker doen. Als je van het gehaktbrood dunne plakken snijdt en verpakt in diepvrieszakjes, dan kan je dan ook nog goed in de vriezer bewaren. Voordeel van het zelf maken is dat het echt vers is.

Lasagne met geraspte wortels en pesto

links 70 minuten in de oven en rechts 40 minuten

Lasagne met geraspte wortels en pesto (klik). Ik heb dit recept 2 keer gemaakt. De eerste keer vond ik de bovenlaag niet gaar genoeg en daarom had ik hem 30 minuten langer in de oven gezet. Het resultaat hiervan dat de geraspte wortels helemaal waren opgegaan in de saus. Dat verbaasde ons nog het meest dat de wortels 'verdwenen' waren. De lasagnebladen waren goed gekookt, precies zoals wij dat lekker vinden. Maar omdat ik dacht dat ik misschien een fout had gemaakt bij dit recept, had ik hem nog een keertje gemaakt. Ik heb toen wel strik het recept opgevolgd. Ik heb het recept wel aangepast omdat ik dit recept lactosevrij hebt gemaakt. De baktijd had ik nu wel precies aan de 40 minuten gehouden. En dat was een verrassing, want de geraspte wortels waren nog aanwezig en ze waren nog half gaar. De lasagnebladen zijn al dente (beetgaar) gekookt. Ook dit smaakte goed, maar de eerste versie heeft onze voorkeur. De combinatie van wortels, kaas en pasta vonden we trouwens wel vreemd, maar beiden zijn qua smaak erg lekker.